رفتن به نوشته‌ها

ماه: فروردین ۱۳۹۸

پیشواز جنگ دید و بازدید!

حدودا دو ماه پیش رو کانال ازتون کمک خواستم در رابطه با جمع آوری جملات عامه تعارفی در مواجه با اجتماع دور و نزدیک و عده ی انگشت شماری در این تحقیق همراهی کردن و بقیه طبق معمول لقمه ی جویده می طلبیدن درحالی که دسته جمعی “وای منم از اینا بلد نیستم اصلا و لالم وقتی باهام تعارف میشه” بودن و در جواب چی میشه گفت جز “آره همه اینایی که تو جامعه فرت و فرت تعارف میکنن منم! همشون منم!”

دو سه نفر معترض بودن به اینکه چه حرکتیه ترویج این تعارفات؟ ترویج؟ این فرهنگ غالب جامعه ی ماست و شنا در خلاف مسیر تاثیری نداره! من تو همون متن هم ذکر کردم “یادگیری این اصطلاحات برای شرایط اضطراری”. کلا موقع تعارف کردن باید به طرف مقابلمون نگاه کنیم. کسی که با اطرافیان درجه ی یکش هم همچین فرهنگ رفتاری داشته باشه جالب نیست منتها جمع هایی هست که تا یه جایی میشه گفت “مرسی ممنون” یا “ببخشید”! جنگه. باید بلد باشیم گلیم خودمون رو از آب بکشیم.

از اونجایی که مشارکت عمومی برای اجرا این پروژه کافی نبود، مجبور شدم وقت بذارم و به چندین رومان قدیمی ایرانی _که ذکر نمی شه اسامیشون_مراجعه کنم و همچنین سرچ های پراکنده. به نظرم مقدمه ی سایت فرهنگ شناسی خیلی مناسب بود:

یکی از مشترکات تمام فرهنگ ها الگوهای «آداب معاشرت» است. آداب معاشرت عبارت است از هنجارهای گفتاری و رفتاری که تعیین می کند فرد در موقعیت خاص اجتماعی چگونه به نحو قابل قبولی «خود» را ارائه و با «دیگری» ارتباط برقرار کند. در نتیجه ، آداب معاشرت نوعی «الگوی ارتباط اجتماعی» است که در چارچوب آن افراد با یکدیگر به تعامل می پردازند. آداب معاشرت علاوه بر پاسخگویی به نیاز فرد برای برقرار ارتباط، به نیاز «نظام اجتماعی» برای ایجاد و خلق «نظم اجتماعی» مشخص نیز پاسخ می دهد. بدون وجود الگوهای آداب معاشرت، عملآ نظم اجتماعی دچار اختلال خواهد شد. از آنجا که بقا و تکامل انسان وابسته به تعامل و همزیستی، و تعامل و همزیستی وابسته به نوعی نظم اجتماعی معین است، جامعه انسانی بدون وجود الگوهای شناخته شده آداب معاشرت وجود ندارد.

همچنین از آنجا که تعامل اجتماعی انسان ها حول تامین مجموعه نیازها زیستی و اجتماعی مشترک صورت می گیرد، میان تمام فرهنگ ها الگوهای ثابت و مشترکی در زمینه آداب معاشرت و جود دارد. اما در عین حال، چگونگی این الگوها در هر فرهنگی تابع نظام ارزش ها و باورها یا «نظام معنایی و نمادین» خاص آن است. از اینرو، اگرچه، همه جوامع برخی رفتارها را «مودبانه» و برخی دیگر را «خارج از نزاکت» می شمارند، اما اینکه چه چیزی مودبانه است یا نیست تنها بوسیله فرهنگ هر جامعه تعریف می شود.

اگه خواستید بقیه مقاله رو هم مطالعه کنید؛ خالی از لطف نیست و توضیح چرای وجود این تعارفات در فرهنگ ماست منتها من قول داده بودم براتون بنویسمشون پس در ادامه ی مطلب مجموعه ای از نظرات، اکتشافات یا دانسته های شخصی و پیشنهادات شما رو ثبت میکنم حتی اگه بی معنی یا تحقیر آمیز باشن. بخوایم، نخوایم وجود دارن.

نظر